Isn’t it funny how kids sometimes say things that make more sense that we do as adults? If you think you’ve got adulthood all figured out, wait ’til you hear little Tiana’s words of wisdom to her Mum and Dad after witnessing them fight a few hours earlier.
“If we live in a world where everyone’s being mean, everyone’s gonna be a monster in the future!” – Tiana
Yeah, friends totally share drinks.
You know sometimes, it just seems like you’re missing out on all these different people, but in reality, you’re just being saved for the right person, who’s even better!
This short comedy film by Anna Akana tackles role reversal at its finest.
Blonde, 5″10, biceps for days.
Weird daw ako.
Kasi hindi raw ako nagsasalita kahit kinakausap. Kasi wala raw akong emosyon sa mga kaganapan. Kasi mag-isa lang ako kumakain. Kasi mag-isa lang akong umuuwi. Kasi wala raw akong sinasamahan na lakad. Kasi NR (no reaction) lang daw ako palagi. Tulala. Malayo ang tingin. At kung anu-ano pa.
Weird daw ako.
Kasi wala raw akong kaibigan. May sariling mundo. May sariling kausap. Walang opinyon. Walang suhestiyon.
Pero akala lang nila ‘yon.
Kasi para sa akin,
Sila ang weird.
Nagsasalita kahit hindi kailangan. Umeepal kahit hindi kausap. Nakikisali kahit wala naman silang kinalaman. Nagbibigay ng opinyon kahit hindi naman hinihingian. At kung anu-ano pa.
Napaka weird talaga nila.
Makikipagbreak sa boyfriend pero iyak naman ng iyak. Sinisiraan ang katrabaho pero lagi naman niyang kasama. Naka iphone 6 plus pero laging walang load. May dala-dalang sasakyan kahit na 100 metro lang ang layo ng tirahan niya. Ang arte-arte magsalita kahit wala namang brace. At kumakain sa turo-turo matapos mag-inaso na takot daw siya magkasakit ng typhoid.
Kaya kahit anong pilit nila. Hindi ko sila kinakausap. Hindi ko lang feel. Wala akong pakialam. Akala lang nila wala akong kaibigan pero akala lang nila ‘yon.
Si Aron.
Kasama ko na siya tuwing umaga simula bata pa lang ako. Kalaro. Kabiruan. Katawanan. Hanggang ngayon na nagta trabaho na ako ay kasama ko pa rin siya lagi. Hindi ko nga alam kung anong school siya pero lagi ko siyang katabi dati pa. Hindi nag-u-uniporme. Hindi nagsasapatos, pero hindi siya nakagalitan ng teacher namin kahit isang beses.
Si Betty.
Nakasama namin siya ni Aron pagkatapos kong magkasakit dati. Sakitin din siya at nakilala ko siya isang umaga no’ng inilabas ako para maarawan sa ospital na halos tinirhan ko ng isang buwan no’ng 12 anyos pa lang ako. At pagkatapos ng isang buwan na ‘yon, lagi na rin kaming magkasama. Malapit lang ata bahay nila sa amin kaya kahit hanggang hapon minsan ay andun pa siya. Parang si Aron. Hindi niya rin ako iniiwan.
Si Caloy.
Nito ko na lang nakilala si caloy isang araw habang naglalakad ako sa kung saan. Taliwas sa ugaling masayahin nila Aron at Betty, lagi namang nakasimangot si Caloy taga-kontra sa mga rules ng laro. Taga supalpal sa mga biruan at tawanan. KJ nga ang tawag namin sa kanya. Pero kahit ganoon, hindi niya rin ako iniwan. Hindi katulad ng mga magulang ko at mga kamag-anak. Pagkatapos ko kasing maulila ay pinaampon na ako kung kani-kanino. Pare-parehas sila.
Kaya pagkatapos no’n, hindi na ko interesado sa ibang tao. Wala akong pakialam. Wala.
Si Aron, si Betty at Caloy.
Sila lang ang mga kaibigan ko. Mabuti na lang at nakilala ko sila. Salamat sa mga taong iniwan sila sa kung saan. Silang tatlo lang ang katulad ko ng pinagdaanan.
Kahit na hindi sila pwedeng magpa-abot ng dapit-hapon kapag magkakasama kami. Kahit na hindi sila nagpapalit ng damit at ng kulay ng suot. Kahit na hindi sila dumurumi o pinagpapawisan. Kahit na wala silang mukha. Kahit na kakulay nila ang usok sa edsa.
Wala akong pakialam.
Weird kayong lahat.k
Al Satwa is considered as Dubai’s Little Manila as many Filipinos reside and work in the area.
According to statistics, there are 700,000 Filipino expatriates working and living in the United Arab Emirates; that is 8.47% of UAE population. Whereas, 450,000 live in Dubai composing 21.30% of the city’s population. Kabayans not just populate but also dominate all types of job positions in almost all fields of expertise making Filipinos the most reliable workforce in the UAE. Architecture, construction, cargo shipping/maritime, design, engineering, energy, information technology, marketing, medical, real estate, retail, telecommunications, and tourism/hospitality sectors or as domestic helpers — name it, Kabayan can do it.
Furthermore, Tagalog is one of the widely-spoken languages in Dubai. Aside from Filipinos, other foreign expats can speak, write, and comprehend the language. They dubbed Tagalog as “masarap bigkasin,” “malambing,” and “madaling pag-aralan.”
Millennial Interests 